Mannen aan de Zelfmoordlijn

Aan de Zelfmoordlijn 1813 identificeert 36% (van de oproepers van wie dit geweten is) zich als mannelijk. Verhoudingsgewijs contacteren meer mannelijke dertigers, veertigers en vijftigers de Zelfmoordlijn, in vergelijking met hun vrouwelijke leeftijdsgenoten. Ruim de helft van de mannelijke oproepers denkt meer dan een jaar aan zelfdoding. Ook ondernam de helft van de mannelijke oproepers al één of meerdere suïcidepogingen. Algemeen gezien lijkt het profiel van de mannen die de Zelfmoordlijn contacteren sterk op dat van de vrouwen.

In een gesprek met de Zelfmoordlijn wordt – naast een inschatting van de suïcidale crisis waarin de oproeper zich bevindt – ook in kaart gebracht welke risico- en beschermende factoren oproepers aanhalen. Wanneer we de mannelijke en vrouwelijke oproepers naar de Zelfmoordlijn met elkaar vergelijken, dan zien we dat mannen opvallend vaker relatieproblemen aanhalen (24,0% tov 18,3% bij de vrouwen), vaker maatschappelijke problemen aankaarten (werkloosheid, faillissement, financiële en juridische problemen komen bijna dubbel zo vaak voor als bij de vrouwelijke oproepers) en ook middelenmisbruik wordt opvallend vaker aangehaald (11,5% tov 5,5% bij de vrouwen, bij de mannelijke vijftigers is dit zelfs 17,6%)