Oproepen naar Zelfmoordlijn blijven stijgen

PERSBERICHT CENTRUM TER PREVENTIE VAN ZELFDODING – 6 april 2017

In 2016 beantwoordden de vrijwilligers van de Zelfmoordlijn 14.559 oproepen. Dit is 3% meer dan in 2015. Oproepers naar de Zelfmoordlijn hebben vaak vergevorderde zelfmoordgedachten, zo blijkt uit de analyse van de gesprekken. De problemen die besproken worden, situeren zich op diverse domeinen en verschillen naargelang de leeftijd van de oproeper.

Aantal beantwoorde oproepen blijft stijgen

Het aantal oproepen naar de Zelfmoordlijn stijgt jaar na jaar. Om het stijgend aantal oproepen te kunnen beantwoorden, werd de voorbije jaren sterk ingezet op het aanwerven en opleiden van nieuwe vrijwilligers en werkt de Zelfmoordlijn sinds 2013 samen met Tele-Onthaal. Zo krijgen bellers naar de Zelfmoordlijn, wanneer alle medewerkers reeds in gesprek zijn, de mogelijkheid hun oproep te laten doorschakelen naar Tele-Onthaal. Op die manier kan beter worden ingespeeld op onverwachte pieken en kunnen meer mensen meteen een gesprek krijgen.

Jo Vandeurzen, Vlaams minister van Welzijn, Volksgezondheid en Gezin: “Het stijgend aantal oproepen toont aan dat de Zelfmoordlijn nog steeds aan bekendheid wint, maar bovendien is het een signaal dat mensen vaak op zoek zijn naar hulp. Dankzij de medewerkers van de Zelfmoordlijn en Tele-Onthaal kunnen ze beroep doen op een luisterend oor.”

De Zelfmoordlijn en haar vrijwilligers: een unieke positie in de preventie van zelfdoding

De beantwoorders van de Zelfmoordlijn proberen samen met de oproeper een crisis te overbruggen. De urgentie is vaak hoog: ongeveer vier keer per week wordt een vrijwilliger geconfronteerd met een oproeper die op het punt staat een poging te ondernemen. In ruim 20% van de gesprekken is er sprake van een concreet uitgewerkt plan. Minstens een derde van de oproepers ondernam eerder een suïcidepoging.

“Mensen die aan zelfdoding denken, hebben vaak het gevoel dat er geen hulp meer mogelijk is.”, verduidelijkt Kirsten Pauwels, directeur van het Centrum ter Preventie van Zelfdoding, “Door de vernauwing waarin ze zich bevinden, kunnen ze vaak geen andere opties meer zien dan zelfdoding. De stap naar een professionele hulpverlener is op zo’n moment veelal te groot. Een laagdrempelige noodlijn zoals de Zelfmoordlijn, biedt dan unieke mogelijkheden.”

In een gesprek met iemand die aan zelfdoding denkt, is het essentieel dat deze persoon zich begrepen voelt en dat er ruimte wordt geboden om open over de zelfmoordgedachten te spreken. Tijdens het gesprek proberen de oproeper en de vrijwilliger samen de suïcidale vernauwing te verbreden, om zo tot een – hoe miniem ook – uitzicht te komen.

Eenzaamheid en zich onbegrepen voelen als rode draad doorheen de gesprekken

Zelfdoding is steeds het gevolg van een complex samenspel aan factoren. Dit blijkt ook uit de analyse van de gesprekken aan de Zelfmoordlijn. De problemen die de oproepers ervaren zijn divers, maar in alle leeftijdsgroepen komen ‘eenzaamheid’ en ‘zich niet begrepen voelen’ naar voor als de meest geregistreerde problemen. Bij 57,8% van de oproepers ouder dan 70 is eenzaamheid zelfs de belangrijkste onderliggende problematiek. Bij jongeren onder de 20 jaar wordt daarnaast vaak pesten en/of mishandeling aangehaald. Bij de jongvolwassenen en volwassenen vult ‘financiële problemen’ het probleem van eenzaamheid aan.

Kirsten Pauwels: “Met de gesprekken aan de Zelfmoordlijn kunnen we de onderliggende problemen uiteraard niet verhelpen. Hiervoor is vaak meer nodig dan een eenmalig crisisgesprek. Wel kunnen we onze oproepers een positieve ervaring bieden door met hen te praten over hun zelfmoordgedachten. Zo vergemakkelijken we hopelijk ook de stap naar de reguliere hulpverlening.”

Vermaatschappelijking, ook binnen de preventie van zelfdoding

Met de inzet van vrijwilligers aan de Zelfmoordlijn toont het CPZ dat iedereen een rol kan spelen in de preventie van zelfdoding. Het CPZ ontwikkelt hiervoor de nodige tools en opleidingen specifiek voor mensen buiten de professionele hulpverlening.  

 “In 2017 gaan we verder op de ingeslagen weg door na te denken over mogelijkheden van peer-support, door de verspreiding van tools zoals de e-learning ‘Hoe gepast reageren op zelfmoordneigingen online’, maar ook door nog meer vrijwilligers in te zetten. We blijven permanent op zoek naar nieuwe kandidaten.”, besluit Kirsten Pauwels.

 

Download hier het volledige jaarverslag 2016 van het Centrum ter Preventie van Zelfdoding.
 

Contact

Kirsten Pauwels, directeur Centrum ter Preventie van Zelfdoding

Kirsten.Pauwels@preventiezelfdoding.be, 0497/849246

 

Meer info op www.preventiezelfdoding.be
De Zelfmoordlijn is steeds op zoek naar vrijwilligers. Meer info op www.zelfmoord1813.be/vrijwilliger-worden

Respecteer de mediarichtlijnen rond zelfdoding van Werkgroep Verder: www.zelfmoord1813.be/media

 

© Zelfmoord1813 - disclaimer

Creatie: Kunstmaan